İktisat Oyuncuları 1990 yılında Murathan Mungan'ın "Taziye" adlı oyununu oynamıştır.1990 sonrası topluluğun oynadığı tek, Türk yazarlı oyundur.

   MURATHAN MUNGAN, ülkemizde en çok okunan şair,oyun ve öykü yazarıdır. 1955, İstanbul doğumludur. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro bölümünü bitirmiş. Dramaturg olarak Devlet tiyatrolarında ve İstanbul Şehir tiyatrolarında çalışmış. Oyunlarında anlatım bakımından halk gösterilerinden yararlanır. Doğu'nun yaşamını, şii-alevi inançlarını konu edinir. 1984'te, Sanat Kurumu en iyi tiyatro yazarı ödülünü M. Baydur ile paylaşmıştır. Şiirlerinde yer yer tarihsel çerçeveye yerleştirdiği toplumsal hareketleri anlatır. Sahtiyam, Kum Saati şiir kitaplarından bazılarıdır. Çizgi dışı kalmış insanları ,eğilimleri,yaşamları ele alan öykülerinde ayrıntıları sergiler. Kırk Oda, Lal Masalları bazılarıdır.

   TAZİYE, yazarın Mezopotamya Üçlemesi denilen oyunlarından biridir.Diğerleri Geyikler Lanetler , Mahmut ile Yezida adlı oyunlardır.Oyun öldürme üzerine kurulu töre geleneğini konu almıştır.Karakterler Bedirhan Ağa, Fasla Kadın, Kevsa ana ve Heje'dir. Bedirhan Ağa öç almak için Fasla kadını, kurulu düğününden kaçırıp kendisine kadın yapmıştır. Fakat zamanla onu sevmiştir ve kan davası sevgiye dönüşmüştür. Oğulları Heje doğmuştur. Buna rağmen aileler arası savaş bitmez ve Fasla kadının babası Bedirhan Ağa'yı öldürtür. Bunun üstüne Heje kan davası gereği annesini öldürmek zorunda kalır. Çünkü, başta Bedirhan Ağa'nın annesi Kevsa anaolmak üzere tüm aile törelerin yerine getirilmesini istemektedir.Bu arada Tüfekliler ve Ağlayıcı Kadınlar hem koro işlevi görüyor, hem de oyuculuk yapıyorlar. Oyunda töre baskısı, Heje'nin başkaldırısı, insanların sosyal durumları,hırsları, öç tutkuları ve bunların arasında sıkışan sevgi evrensel boyutta işleniyor.Oynanırken ara oyunlar , törensel hava içeren rüya sahneleri eklenmiş.Dili bozulmadan oynanmış.

   Oyunu Soner ve İpek reji önerisi olarak getirmiş. O zaman topluluğu oluşturan grup yeni yapılanıyormuş. Şu an ki salonumuz da yokmuş. Oyunu yeni gelen arkadaşlardan oluşan 40-45 kişilik bir kadro oynamış. Öncelikle oyunculuklara önem verilmiş.

   Dekorda sadelik benimsenmiş ve kumaş parçalarıyla, ipler kullanılmış. Kostümde de sadelik benimsenmiş. Bazı karakterler o dönemi yansıtan kostümler giymiş. Tüfekliler siyah giyinmiş. Müzik kendimizden çıkmış. Oyuncuların seslerinden yararlanarak melodi oluşturulmuş. Töreleri sembolize eden mask denemeleri yapılmış. Makyaja önem verilmiş; çıplak el ve ayaklar siyaha boyanmış. Flashback denemesi yapılmış. Herkes kendi materyalini kendi yapmış. Herkes afiş önerisi hazırlamış; onlardan biri seçilmiş.
Oyun AKM 'de ve ODTÜ 'de oynanmış.